دیوار کورتن چیست؟

در واقع دیوار کورتن چیست؟

دیوار کورتن دیوار یا صفحه‌ای است که از فولاد در حال هوازدگی ساخته شده است، یک ماده آلیاژی-با استحکام کم-که در آن مس، کروم، نیکل و در برخی گریدها فسفر در برابر کربن و منگنز متعادل می‌شوند به طوری که سطح آن به جای ریختن زنگ‌های سست به یک پتینه متراکم و چسبنده اکسید می‌شود. دیوار می تواند باربر باشد، مانند یک دیوار حائل کم برای یک بستر کاشت مرتفع، یا صرفاً تزئینی، مانند یک صفحه نمایش ایستاده آزاد- با الگوی برش خورده. لایه اکسید چند ده میکرومتر ضخامت دارد و مانعی را تشکیل می دهد که حمله بیشتر جو را کند می کند. این یک پوشش نیست و نمی تواند مانند مقیاس آسیاب پوسته پوسته شود.

استانداردهای محصول مربوطه عبارتند از ASTM A588/A588M برای صفحه و اشکال، ASTM A606/A606M برای ورق و نوار، EN 10025-5 برای فولاد سازه ای مقاوم در برابر آب و هوا نورد گرم- و GB/T 4171 برای سری فولادهای هوا و هوای NH چین. درجات A، B، C و K ASTM A588/A588M به حداقل استحکام تسلیم 345 مگاپاسکال و حداقل استحکام کششی 485 مگاپاسکال نیاز دارند و EN 10025-5 S355J2W برای ضخامت تا 160 میلی‌متر مگا پاسکال تا 1670 میلی‌متر 34 به حداقل قدرت تسلیم 355 مگاپاسکال نیاز دارد. این مقادیر به این دلیل است که یک باله فولادی 12 میلی‌متری هوازدگی می‌تواند بارهایی را حمل کند که به بخش سنگین‌تری در فولاد کربنی ساده نیاز دارد.

چگونه پتینه شکل می گیرد و بالغ می شود

توسعه پتینه یک فرآیند چرخه مرطوب-خشک است، نه یک درمان شیمیایی که می‌تواند یک بار اعمال شود. رطوبت عناصر آلیاژی را در سطح حل می کند، اکسیژن آنها را اکسید می کند و دوره خشک بعدی همان چیزی است که اکسید را به شکل محافظ یکپارچه می کند. سطحی که مرطوب می ماند هرگز چرخه را کامل نمی کند، بنابراین یک دیوار در یک اتمسفر دریایی یا به شدت آلوده، که در آن دوره مرطوب طولانی است، به مراتب بدتر از همان دیوار داخلی است. طبقه‌بندی خورندگی سایت در ISO 9223 ابزار غربالگری عملی است: دسته‌های نوردهی که رطوبت مداوم یا کلرید موجود در هوا را نشان می‌دهند نامناسب هستند، در حالی که دسته‌های معمولی شهری و روستایی داخلی آن‌هایی هستند که مواد برای آن ساخته شده‌اند.

رنگ یک شاخص بلوغ مفید است. در سه ماه اول سطح معمولاً به رنگ نارنجی روشن با تغییرات لبه‌ای قابل مشاهده است. بین شش تا دوازده ماه به رنگ قهوه ای زنگ زده با کاهش لکه دار شدن تیره می شود و در هجده تا بیست-چهار ماه به رنگ قهوه ای تیره با براقی خفیف تبدیل می شود. رگه های باران در صورت عمودی طبیعی است و با بالغ شدن سطح ناپدید می شود.

مشخصات پنل و در دسترس بودن

انتخاب ضخامت به جای ظاهر به دنبال عملکرد است. صفحه‌های تزئینی و روکش‌ها معمولاً 3 تا 6 میلی‌متر هستند، پانل‌های صفحه‌ای ایستاده با الگوی برش 6 میلی‌متر تا 10 میلی‌متر برای مقاومت در برابر خمش باد، و دیوارهای نگهدارنده یا باربر از 10 میلی‌متر شروع می‌شوند و بر اساس ویژگی‌های مقطع طراحی شده‌اند. اندازه های معمولی ورق آسیاب 2000 x 1000 میلی متر، 2500 x 1250 میلی متر و 3000 x 1500 میلی متر است. از آنجایی که چگالی فولاد 7.85 گرم بر سانتی متر مکعب است، یک صفحه 6 میلی متری 47.1 کیلوگرم در متر مربع و یک صفحه 10 میلی متری 78.5 کیلوگرم در متر مربع وزن دارد که باید برای جابجایی و بلند کردن در محل برنامه ریزی شود.

قوانین دقیق برای دیوار هوازدگی

سه جزئیات تعیین می کنند که آیا یک دیوار کورتن در ده سال آینده عمدی به نظر می رسد یا نادیده گرفته شده است. اولین مورد زهکشی و تهویه است: دیوار باید قادر به خشک شدن باشد، بنابراین باید از تخته های پشتی جامد یا سطح بتنی مرطوب محکم در برابر فولاد خودداری شود و یک شکاف هوای زهکشی شده 15 تا 20 میلی متری در پشت صفحه یک روش استاندارد است. دوم حرکت حرارتی است. فولاد تقریباً 12*10^-6 در هر درجه سانتیگراد منبسط می‌شود، بنابراین یک پانل مهار نشده به طول 6 متر بین یک شب زمستانی و یک بعد از ظهر گرم حدود 4 میلی‌متر حرکت می‌کند و به جای جوش‌های دو طرفه از اتصالات شکافی استفاده می‌شود. سوم جزئیات پایه است: دیواری که روی بتن ایستاده است باید روی یک صفحه پایه یا یک بستر ملات پیوسته با شکستگی مویین قرار گیرد، زیرا فولادی که به طور دائم در پایه مرطوب نگه داشته می شود، جایی است که از دست دادن بخش قابل اندازه گیری است.

لبه های بریده شده معمولاً خالی می مانند. فولاد در حال هوازدگی نیازی به محافظت از لبه ندارد و رنگ آمیزی لبه بریده شده که در معرض هوا قرار می گیرد به سادگی رطوبت را در پشت فیلم به دام می اندازد.

روان-، رنگ‌آمیزی و مواد مجاور

آب بارانی که از روی یک پتینه جوان می‌گذرد، اکسید آهن را حمل می‌کند و سنگ‌فرش‌های بتنی سبک{0}}و سنگ طبیعی را مستقیماً در زیر یا در ناحیه پاشش مشخص می‌کند. تغییر رنگ پایدار است و نمی توان آن را از سطوح متخلخل شست، بنابراین دیوار باید دارای لبه چکه یا سنگریزه یا سنگریزه در پایه باشد، و سطح بلافاصله زیر آن باید با رنگی انتخاب شود که شستشوی زنگ زدگی را تحمل کند. زهکشی باید همیشه از پایه دیوار دور شود نه اینکه روی دیوار بچرخد.

کاشت به طور کلی پس از بالغ شدن پتینه تحت تأثیر قرار نمی گیرد و یک بستر برجسته که توسط دیوار فولادی هوازدگی حفظ می شود یک پیکربندی رایج است. آب آبیاری و کود نباید به طور مداوم روی فولاد پاشیده شود، زیرا هر دو سطح را برای مدت طولانی مرطوب نگه می دارند و تشکیل لایه محافظ را کند می کنند.

سوالات متداول

Q:آیا دیوار کورتن نیاز به رنگ آمیزی یا آب بندی دارد؟
پاسخ: خیر. رنگ‌آمیزی به پروفیل سطحی نیاز دارد که لایه اکسیدی شل نمی‌تواند آن را فراهم کند و چسبندگی فیلم ضعیف است. آب بندی سطح را به طور ناهموار تیره می کند و در فضای باز توصیه نمی شود.

Q:یک دیوار کورتن چقدر طول می کشد تا رنگ نهایی خود را پیدا کند؟
پاسخ: تقریباً 18 تا 24 ماه در آب و هوای داخلی با دوچرخه‌سواری معمولی مرطوب-خشک. سه ماه اول به رنگ نارنجی روشن خوانده می‌شود و قبل از تثبیت، رنگ آن تا رنگ قهوه‌ای عمیق‌تر می‌شود.

Q:آیا می توان از دیوار کورتن در کنار دریا استفاده کرد؟
پاسخ: نباید در فاصله 1 کیلومتری آب نمک استفاده شود. کلرید موجود در هوا سطح را مرطوب نگه می دارد و لایه اکسید محافظ هرگز تثبیت نمی شود.

Q:آیا دیوار کورتن سنگفرش من را لکه دار می کند؟
پاسخ: بله، از برگ‌های پتینه جوان که روی سنگ‌فرش‌های نور متخلخل رنگ‌آمیزی می‌کنند، از روی آن خارج شوید. از یک لبه قطره‌ای یا پیش‌بند شنی استفاده کنید و یک ماده پایه انتخاب کنید که شستشوی زنگ زدگی را تحمل کند.

Q:چه ضخامتی برای پانل های دیواری کورتن استفاده می شود؟
A: 3 تا 6 میلی متر برای روکش و صفحات تزئینی، 6 تا 10 میلی متر برای صفحه های برش ایستاده و 10 میلی متر و بالاتر برای دیوارهای حائل طراحی شده بر اساس ویژگی های مقطع درجه.

Q:آیا می توان دیوار کورتن را در محل جوش داد؟
پاسخ: می‌تواند با استفاده از پرکننده‌های کم آلیاژ منطبق و عمل جوش‌کاری ساختاری معمولی، اما جوش‌های محل باید پانسمان شوند و اتصال آن به طور دقیق انجام شود تا حدود 12×10^-6 در هر درجه سانتی‌گراد حرکت حرارتی را در خود جای دهد.