پنج نوع اصلی پل

پنج نوع اصلی پل

• پل های پرتو
• پل های پرتو یکپارچه
• پل های کنسولی
• پل های قوسی
• پل های کابلی

پل های پرتو
پل تیری یکی از ساده ترین و مقرون به صرفه ترین پل ها برای ساخت است. پل های تیری به دلیل سادگی در طراحی، محبوب ترین نوع پل سازی در انگلستان هستند.

یک پل تیری ممکن است شامل چندین تیر باشد که به صورت موازی برای حمایت از عرشه بالا حرکت می کنند، که اغلب به عنوان یک سازه "ساده تکیه گاه" نامیده می شود، زیرا هیچ گونه انتقال تنش همانطور که در انواع دیگر ساخت پل مشاهده می شود وجود ندارد.

پل های پرتو یکپارچه
پل های پرتو یکپارچه یک رویکرد طراحی مدرن برای پل های تیری سنتی است که یاتاقان های پل و اتصالات انبساط را در خود جای داده است. پیشرفت در روش های ساخت و ساز و طراحی تیرهای پیش ساخته باعث رفع مشکلات نگهداری پیرامون یاتاقان های پل و درزهای انبساط شده است.

زیرسازی و روبنای تیر پل انتگرال بدون هیچ گونه اتصالی بین دهانه ها یا بین دهانه ها و تکیه گاه ها ساخته می شود. بنابراین، روبنا و تکیه گاه ها به عنوان واحدهای سازه ای منفرد عمل می کنند که برای پل های دهانه کوتاه تا متوسط ​​به خوبی کار می کنند.

پل های کنسولی
یک پل کنسولی با استفاده از کنسول ساخته می شود، سازه هایی که به صورت افقی پیش می روند و فقط در یک انتها پشتیبانی می شوند. اگر با اصل کنسول آشنایی ندارید، تخته غواصی را که در یک انتها پشتیبانی می شود، تصویر کنید.

یک پل کنسولی با استفاده از ستون هایی ساخته می شود که به طور ایمن به زمین متصل شده اند. سازه به سمت بیرون از هر ستون ساخته می شود، با تیر افقی اغلب با استفاده از مهاربندی مورب پشتیبانی می شود.

پل قوسی

پل های قوسی پل های فوق العاده قوی و مستقیمی هستند که هزاران سال است مورد استفاده قرار می گیرند.

این پل ها توسط رومی ها معرفی شدند و امروزه نیز محبوب هستند. با این حال، در این دوران مدرن، پل‌های قوسی از بتن ساخته می‌شوند تا از مصالح سنگی و آجری که در تاریخ استفاده می‌شود.

در ساخت یک پل قوسی، تکیه گاه هایی در هر انتها به شکل یک قوس منحنی دیده می شود. ساختار نیم دایره ای آن با انتقال وزن پل و بارهای آن بر روی دو تکیه گاه کار می کند. منحنی طبیعی قوس و توانایی آن در پراکنده کردن نیرو به بیرون به طور قابل توجهی اثرات کشش در قسمت زیرین قوس را کاهش می دهد.

این پل ها برای هر چیزی از عابر پیاده گرفته تا پل های ریلی سنگین استفاده می شود. نکته منفی این نوع پل سازی، دهانه های کوچک و روند کند ساخت است.

پل کابلی

پل کابلی برای دهانه های بزرگتر از پل های کنسولی و کوتاهتر از طولانی ترین پل های معلق یک طرح محبوب است و طراحی آن به قرن شانزدهم بازمی گردد.

ساخت و ساز پل کابلی به برج ها/پایلون ها وابسته است که عنصر باربر سازه هستند. کابل ها از دکل ها به عرشه زیر متصل می شوند. یا مستقیماً از بالای برج یا در نقاط مختلف ستون. اکثر مردم این ویژگی را با پل های کابلی مرتبط می دانند. این نوع سازه پل برای دهانه های بزرگتر استفاده می شود که با طرح پل کنسولی قابل دستیابی نیست اما کمتر از پل معلق است. یکی از مسائل اصلی این نوع پل این است که اتصال مرکزی کابل ها می تواند نیروی افقی را روی عرشه وارد کند. به همین دلیل، ساختار عرشه باید برای مقاومت در برابر نیروهای مداوم تقویت شود.